Kafenin kapısını açmamla yüzüme dumanın gelmesi bir oldu.Görüşümü kapatan bu dumanın sahibine baktığımda tam önümde dikiliyordu.Elinde piposu, yüzünde alaycı bir gülümseme olan orta yaşlı bir adamdı.Kaşlarımı çatıp "Önümden çekilir misiniz?" dedim sinirli bir ses tonuyla.Adam baştan aşağı beni süzdükten sonra piposunu ağzına götürdü ve dumanını yüzüme üfledi.Ardından kapıyı açtı ve kafeden çıktı.Eğer bende yaşça büyük biri olmasaydı gözüne yumruğu indirirdim.
Hızlı adımlarla her zaman oturduğum masama geçtim.Masamdaki değişimi hemen farkettim.Çünkü aylardır bu kafeye gelir hep bu masada otururdum. Oturduğum sandelyenin yastık kılıfını değiştirmişlerdi.Oysa ben diğer kalpli olanı çok severdim...
Benimle sürekli ilgilenen benim yaşlarımdaki garson beni görür görmez masama geldi ve "Sakızlı muhallebi değil mi?" diyerek bana sıcacık gülümsedi. Kafamı onaylar bir şekilde aşağı yukarı salladım. Bu kafede sevdiğim şeylerden birisi bu garson çocuktu, diğeriyse taş plaklardı.Birde sakızlı muhallebisi.Ne zaman canım sıkılsa gelir burda muhallebi yerdim. Beni yatıştırıcı bir etkisi vardı. Ya da ben öyle sanıyordum.Her neyse.
Sakızlı muhallebi gelene kadar çantamdan ehliyet sınavı için önceden çıkmış soruları çıkarttım. Arabayla pratik yapmak falan kolaydı ama iş sınava gelince duvara tosluyordum.Sorulara tam dalmıştım ki yan masadan gelen PSY'ın Gangnam Style şarkısı sorularla olan tüm romantizmimizi bozdu.Dikkatim tamamiyle dağıldığı için çıkmış soruları hışımla çantama sokuşturdum.
O sırada garson çocuk elinde muhallebi, yüzünde her zamanki tatlı gülümsemeyle masama doğru yaklaştı ve elindeki muhallebiyi ve kaşığı masama koydu. "Afiyet Olsun" demeyi de unutmadı.
Tadını çıkara çıkara muhallebiyi yemeye başladım. Bir yandan muhallebimi kaşıklarken diğer yandan garson çocuğa bakıp duruyordum.Tam ona bakmaya dalmışken birde bana doğru dönmesin mi!!Aynı dramalardaki gibi değil mi?İç sesim soğuk kanlılıkla cahil misin kızım sen ne bu saçma haller diyerek beni hayal dünyamdan uyandırdı. Ve adeta bir çita hızında önüme döndüm başka ne yapabilirdim ki?Yakalanmıştım.
Hava bugün normalden daha bir sıcaktı. Normalde bu kafe yazları püfür püfür olurdu. Elimi havaya kaldırdım ve "Bakar mısınız?" dedim kısık bir ses tonuyla.Görende çocuğu yanıma çağırmak için bahene arıyorum sanacak.Yok daha neler.Garson çocuk yanıma geldi ve "Buyrun" dedi.Yine yine yine o tatlı gülümsemesiyle."Klima'yı açar mısınız acaba" dedim diyebileceğim en kibar şekilde. "Kusura bakmayın klima çalışmıyor" dedi ve hızlı adımlarla yanımdan ayrıldı.Ben daha ne olduğunu anlamamışken tekrar yanımda belirdi.Elinde bir yelpaze ile. "İsterseniz bunu kullanın" diyerek elindeki yelpazeyi bana uzattı. Etraftaki tüm gözler bizim olduğumuz masaya doğru yöneldi. İçimden "çok cahilsiniz hiç mi romantik film izlemediniz keşke ölseniz" dediysemde gerçekte gözerlerimi devirmekle yetindim. Şurda bir başbaşa romantik an yaşatmamaya kararlıydılar sanırım.
"Ç-ok te-şekkü-r ederim" diyebildim kekeleyerek.Gözlerimden bir kalp şekilleri çıkmadığı eksikti.
**********
Bu tatlış mime beni etiketlediği için Düda'nın Fenerine teşekkür ediyorum. Yazarken çok eğlendim gerçekten ^.^
Mimin konusuna gelecek olursak;
Elimizde 8 kelime var.
1. Pipo
2.Cahil
3.Taş plak
4.PSY
5.Yelpaze
6.Sakızlı muhallebi
7.Yastık kılıfı
8.Ehliyet
bu kelimeleri kullanarak bir hikaye yazıyoruz. Bu kadar basit.
Hikayeyi yayınlamakla yayınlamamak arasında kaldım. Bu işlerde hiç iyi değilimdir.
